Juliusz Multarzyński

• artysta fotografik

Twórca wystawy festiwalowej "Marcella Sembrich-Kochańska - WYSTAWA O ARTYSTCE ŚWIATA OPOWIEDZIANA FOTOGRAFIAMI" - ZOBACZ

Manager kultury, artysta fotografik. Członek Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej – Stowarzyszenie Twórców oraz Związku Polskich Artystów Fotografików, Stowarzyszenia Autorów ZAiKS i Związku Artystów Scen Polskich. Uhonorowany jest: Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”; Medalem „Za Zasługi dla Fotografii Polskiej“ w 100. rocznicę odzyskania przez Polskę Niepodległości; Złotym Medalem „Za Fotograficzną Twórczość”; Medalem „Za Fotograficzną Twórczość” z okazji 30. lecia Fotoklubu RP; Medalem Wacława Niżyńskiego; Honorowym dyplomem za upamiętnianie Marcelli Sembrich-Kochańskiej wielkiej polskiej artystki i ambasadorki kultury polskiej w rocznicę 100. lecia Stowarzyszenia ZASP-u; Teatralnej Nagrody Muzycznej im. Jana Kiepury za całokształt pracy artystycznej; Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis i Złotym Krzyżem Zasługi.

Za największy swój sukces uważa wydanie, wspólnie z prof. Małgorzatą Komorowską, książki-albumu „Marcella Sembrich-Kochańska. Artystka Świata“ oraz przygotowanie wystawy fotografii i archiwaliów upamiętniającą tę największą polską artystkę i patriotkę przełomu XIX/XX wieku.

"O tym że jest znakomitym fotografem nikogo nie trzeba przekonywać. Dzięki Jego talentowi i pasji nasza sztuka operowa i baletowa oraz wydarzenia związane z muzyką poważną znalazły wyjątkowego w skali światowej artystę fotografika, który z wielkim zaangażowaniem od wielu lat utrwala obiektywem ulotne chwile upływające na scenach. Dzięki Juliuszowi Multarzyńskiemu żyją one na zdjęciach i w archiwach. Mam zaszczyt znać osobiście Pana Juliusza Multarzyńskiego i każde z Nim spotkanie utwierdza mnie w przekonaniu, że mam do czynienia z wrażliwym artystą i otwartym serdecznym człowiekiem. Za swoją działalność i wybitne osiągnięcia w sztuce fotografii otrzymał wiele nagród i wyróżnień. Do tych wyróżnień na pewno dołączyć można ogromną wdzięczność naszego środowiska za to, że dzięki Juliuszowi Multarzyńskiemu obraz naszej sztuki operowej i baletowej nie ginie po zapadnięciu kurtyny."

Wiesław Ochman

"Jest przede wszystkim pasjonatem fotografii i melomanem, a dopiero potem artystą, autorem zdjęć, wystaw, albumów, dziennikarzem i wydawcą książek o tematyce muzycznej. Upodobanie do fotografii pojawiło się, kiedy podglądał jak jego ojciec przy czerwonej żarówce, powiększalnikiem Krokus naświetlał papiery fotograficzne, które następnie wywoływał w miskach i suszył je na szybach okiennych tworząc rodzinne fotografie. Był to niezwykły świat czarów, magii, alchemii, gry ciemności i światła, który zawładną wyobraźnią małego chłopca.

Wśród fotografów teatralnych od lat zajmuje szczególną pozycję. Przed ponad pół wiekiem rozpoczął uprawianie swej sztuki jako absolwent Katedry Fototechniki Wydziału Chemicznego Politechniki Wrocławskiej, będąc wychowankiem lwowskich profesorów Witolda Romera, i Adama Zaleskiego. Poznałem go w Łodzi przed ponad 30. laty, podążającego cierpliwie za artystami, tworzącymi niepowtarzalną aurę kolejnych edycji Łódzkich Spotkań Baletowych. Od tego czasu stał się autorem albumów i książek o balecie, operze i muzyce oraz wystaw indywidualnych od Warszawy, Łodzi, Krakowa, Poznania, Wrocławia, Sanoka, Buska-Zdroju, Zamku Czocha i Nowej Rudy (miasta rodzinnego), aż po Japonię, Tajwan, USA, Rosję, Niemcy, Norwegię, Luksemburg, Szwajcarię i Ukrainę. Posiada niezwykłą umiejętność uchwycenia działań scenicznych, ich dynamikę i ruch, inteligentne podglądanie zachowań różnorodnych postaci, a przede wszystkim dawanie złudzenia, że jesteśmy bezpośrednimi świadkami fotografowanych zdarzeń."

Sławomir Pietras
                                                                                                                            

"Zawsze obecny, dyskretny, niewidoczny, tworzy niepowtarzalną kronikę wydarzeń artystycznych. Czujnym okiem swojej kamery wychwytuje ich najważniejsze interesujące chwile. Zdjęcia artysty fotografika Juliusza Multarzyńskiego towarzyszyły mi od momentu wznowienia Łucji z Lammermoor w Teatrze Wielkim w Warszawie w roku 1983. Stworzył swoiste dzieła sztuki w tym wyścigu za światłem, ruchem scenicznym i czasem. Przy tym ujmował momenty najciekawsze. Nie ustawiał nas do pozowania. Można powiedzieć za Jonem Fosse dramatopisarzem, literackim laureatem nagrody Nobla, że Jego fotografowanie jest aktem łaski."

Zdzisława Donat